* Daarle, 24 juli 1943                                                            † Kampen, 6 januari 2016

Met Riet is – na een ziekbed van enkele jaren – een onbaatzuchtige, liefdevolle, presente en opgewekte vrouw, moeder en oma gestorven. Zo typeerden haar twee zonen haar tijdens de dienst in de Burgwalkerk, waarin wij haar op 11 januari jl. herdachten. Samen met haar Rien is Riet de laatste jaren van haar leven ook gelóvig gegaan. Thuis (Beijerinckstraat 41) en in het ziekenhuis hebben we veel met elkaar gepraat: ontroerende gesprek­ken waren dat vaak, want wát híng Riet aan het leven ... Dat zij ziek werd, daar kon zij mee omgaan en met haar krachtige karakter vócht ze zich steeds weer een weg naar de toe­komst, maar dat er – be­trekkelijk zó vroeg al – een eind aan haar leven kwam, dat vond zij zo moeilijk te verteren ... Daarom zette ze zich helemaal in voor de revalidatie, overwon ze de afasie, gaf weer stem aan haar gedachten en gevoelens en gaf zij zich in een later sta­dium ook voluit aan alle be­handelingen over. Totdat zij wist dat het niet meer verder kon.
Eerder hadden we al gesproken over de afscheidsdienst: eenvoudig moest die zijn, maar ook mocht er dankbaarheid in doorklinken en veel gezongen worden, want zingen had haar hárt (zóveel jaren bij 'Immanuel' b.v.). Als ik terugblader in de orde van dienst, bedenk ik me hoeveel getuigenis van hoop en liefde er in de liederen en de lezingen zat. Van die prachtige Psalm 121, die we aan haar bed enkele malen lazen, tot het verhaal waarin de storm gestild wordt (Mt. 14: 22-33) en de redding nabij is: tastbaar, 'Wees maar niet bang, zegt Gij, hier is mijn hand' (Lied 917). Het was een voorrecht om met Riet haar laatste gang te mogen delen, ik kan het niet anders zeggen. Daarnaast was het bijzonder om te zien met hoeveel trouw en inzet Rien doorheen het hele proces 'naaste' is geweest: met onvermoeibare liefde en toe­wij­ding. 'Vanzelfsprekend' vond hij dat natuurlijk, maar ik geef het je te doen: het was óók voor hem een heel zware periode!
Riet van Dijk-Kleinjan: een bijzondere vrouw. Bedroefd nemen we afscheid van haar, maar geloven – ook door háár getuigenis – in het Licht dat overwon en zij woont in 'het land voorbij de ziekte en de pijn'! Dat zij ruste in vrede.

ds. Ad van Noord

Agenda

Kerkdiensten