* 27 maart 1945                                                                                  † 14 juni 2016
Vanuit de Burgwalkerk ,waar hij vanaf zijn komst naar de Hogeschool ter kerke ging ,is maandag Gerrit Douma naar zijn graf in Leeuwarden gebracht. De vriend sinds de studietijd, ds. Aage Smilde uit Dordrecht , ging voor in de dankdienst voor zijn levenIn twee jaar had een zware ziekte hem gesloopt.
" No man is an island ", zei John Donne (1624). Een mens is geen eiland , maar een deel van het vasteland. Wanneer een mens sterft, worden allen armer. We horen een scheuren als van een hoofdstuk uit een boek en vrezen dat de bladen wegwaaien op de stormwind van de tijd. Maar onze levensbladen worden vertaald ("overgezet") in een betere taal en door Gods hand gebonden in zijn boek.
Nu reeds leeft de Kerk van deze paradox. Want zij verzamelt zondaars rondom Christus. Deze kerk heeft Gerrit Douma beleden en gediend. Scriba van wijkkerkenraad III (de "studenten- wijk" 1979-83),voorzitter van de KAZ (1986-90), voorzitter van wijkkerkenraad IV (Burgwalkerk 1997-2000) en voorzitter van het College van Diakenen (2005-2009). In breder verband was hij lid van de classis en de particuliere synode. Er zijn in ons midden meer van zulke mensen geweest. Maar wanneer zij in onze tijd op leeftijd sterven, ontdaan van de gaven van vroeger, wordt hun betekenis voor de kerk licht vergeten.
Gerrit Douma is nooit meer echt uit Kampen weggeweest. Meer dan dertig jaar heeft hij gewerkt voor de Theologische Hogeschool ( later Universiteit)van de Gereformeerde Kerken in Nederland die hier in 1854 werd gesticht en die hij in een tijd van grote veranderingen en spanningen zag uitgroeien tot de tweede faculteit van ons land. Op het hoogtepunt waren er hier 440 studenten.
Zijn niet geringe maatschappelijke bijdragen hoeven hier niet genoemd. Wel, dat hij na zijn vervroegd uittreden toestemming kreeg van de Gereformeerde classis en later van de PKN kleine synode om in kerkdiensten voor te gaan. Zo heeft hij de laatste twaalf jaar in een wijde cirkel rond Kampen, en ook bij ons in Open Hof, Wester- en Burgwalkerk gepreekt.
Daarbij trof, naast de Schriftuitleg, de zorgvuldige voorbereiding van de gebeden. In de Kerkbode schreef hij verrassend mooie meditaties. Zijn boek Kleuren in de Tijd (Kok, Kampen 1996) geeft daar voorbeelden van. In de week voor Palmzondag lazen we zijn laatste. Hij sprak van de vele misverstanden rond de Hosannaroep. Wij wedden op de leeuw, niet op het lam. Als de kerk dan toch Hosanna zingt, is dat op een bepaalde manier en in een bepaald verband. Zij heeft een andere interpretatie van het mensenleven en het wereldgebeuren.
Daarom staat ons Hosanna in de liturgie van het Avondmaal , tussen Sanctus en Agnus Dei, tussen het driewerf Heilig en het Lam dat der wereld zonden draagt. In deze laatste meditatie van Gerrit Douma kwam de leer van de kerk tot zingen.
Lam van God, dat de zonden der wereld wegneemt, ontferm U over hem en geef hem Uw vrede.
J. Faber

Agenda

Kerkdiensten