* Oudega (Sm.) 7 augustus 1943                                           † Kampen, 3 januari 2017

Op dinsdag 3 januari jongstleden is overleden onze zuster in de Heer Tine Jongsma, Panjanplein 8. Tine werd 73 jaar.
Tine werd op 7 augustus 1943 geboren als Trientje Jongsma in het Friese dorp Oudega dat tussen Drachten en Eernewoude in Smallingerland ligt. Ze was het tweede kind in het gezin Jongsma, eerder was haar broer Jan geboren. Toen zij twee jaar oud was verhuisde het gezin naar Marsum dat vlakbij Leeuwarden ligt. Daar werden haar zussen Koosje en Klaasje geboren. Tine was in die tijd actief in het jeugdwerk van de kerk. Na haar schooltijd kreeg ze een baan in Franeker. In maart 1969 vertrok ze naar Kampen. Hier vond ze werk bij de Lukasstichting, eerst in huize Kandelaar en later op andere locaties van de stichting. Ze was meelevend lid van de Burgwalkerkgemeenschap. Ze was contactpersoon en ouderling. Ze werkte ook als vrijwilliger in Myosotis.
Drie jaar geleden werd duidelijk dat Tine ernstig ziek was. Na de operatie leek het aanvankelijk goed te gaan, maar later kwam de ziekte terug. Een lange weg van vechten tegen de gevolgen van de ziekte en het bestrijden ervan begon. Vorige week dinsdag 3 januari is ze overleden.
Veel steun kreeg ze van de familie in Friesland. Vanuit Kampen bleef ze ook altijd betrokken op de familie daar, op haar broer en zussen en hun partners, maar ook op de neven en nichten, de 'tante-sizzers' en de oud tante-zeggers. Veel steun kreeg ze ook van haar vriendin Corrie Bakker.
Het was goed om te zien dat er veel gemeenteleden van de Burgwalkerkgemeenschap aanwezig waren bij de afscheidsdienst in de Bazuinkerk.
Tine was een gelovig mens. Toen ze in het ziekenhuis het bericht kreeg dat ze in het ziekenhuis niets meer voor haar konden doen vertelde ze dat ze niet bang was voor de dood, maar dat ze wel opzag tegen de weg naar het einde van het aardse leven. De liederen en teksten voor de liturgie van de afscheidsdienst heeft ze zelf uitgezocht. Woorden die haar in het bijzonder aanspraken zijn ook bovenaan de rouwkaart komen te staan:
Door de nacht, hoe zwart, hoe dicht,
voert Hij mij in 't eeuwig licht.
We vinden ze in het Liedboek voor de kerken in het derde vers van Gezang 445 'Ruwe stormen mogen woeden'.
Een lieve zus, schoonzus, tante, vriendin en gemeentelid is van ons heengegaan.
Dat de gedachtenis aan haar voor ons tot een blijvende zegen mag zijn.
Ds. Leon Eigenhuis

Agenda

Kerkdiensten